Kendinizi kandırmayı bırakın. O çok sevdiğiniz "farkındalık" seansları, altını çizdiğiniz kişisel gelişim kitapları ve her fırsatta pazarladığınız "yeni ben" imajı... Hepsi devasa bir illüzyon. Kimse değişmiyor. Kimse arınmıyor. Olan tek şey şu: Aynı ilkel canavar, sadece daha pahalı bir kostüm giymeyi ve repliklerini daha zarif söylemeyi öğreniyor.

İnsan doğası, üzerine sürülen "aydınlanma" cilasına rağmen, özünde binlerce yıl önceki o çiğ ve bencil kodlarını korumaya devam ediyor. Değiştiğinizi sanmak, aslında değişmemiş olmanın en kibirli ve en tehlikeli halidir.

"Artık eskisi gibi değilim" diyenlerin çoğu, aslında sadece yakalanma riskini azaltacak kadar profesyonelleşmiştir. Karakter sandığınız o sarsılmaz değerler, aslında sadece uygun hava koşullarında işleyen birer aksesuardır.

Bir bakın etrafınıza: Güçlü karşısında "nezaket" abidesi kesilenlerin, eline azıcık yetki geçtiğinde altındakileri nasıl çiğnediğini görmüyor musunuz? Dün kaba bir dille hakaret edenlerin, bugün "psikolojik terimler" kullanarak aynı manipülasyonu yapması bir değişim mi? Hayır. Bu sadece stratejik bir evrimdir. İnsanlar değişmez; sadece hedef kitlesine göre ambalaj değiştirirler. Özünüzdeki o hırslı, kıskanç ve bencil yaratık orada duruyor; sadece toplumun linç kültüründen korktuğu için "politik doğrucu" bir maskenin arkasına saklanıyor.

En büyük trajediniz de bu: Aynı berbat döngüleri, farklı dekorlarda yaşamaya devam ediyorsunuz. Eski ilişkinizde sergilediğiniz o toksik davranışları, yeni ilişkinizde "travmalarım var" diyerek meşrulaştırmanız bir gelişim değil, bir arsızlıktır. Dün sokaktaki hayvana tekme atan zihniyetle, bugün kendi çıkarı için bir insanın itibarını dijital meydanlarda linç eden zihniyet aynı kaynaktan beslenir.

Karakter dediğiniz şey, koşula göre şekillenen bir maskeden başka bir şey değildir. Eğer karakteriniz konjonktüre, paraya veya güce göre eğilip bükülüyorsa; siz hiç değişmemişsinizdir, sadece fiyatınız oynamıştır.

Bugün "etik" konuşmak moda olduğu için hepiniz etiksiniz. Yarın "acımasızlık" prim yaparsa, o "duyarlı" maskelerinizi ne kadar hızlı çöpe atacağınızı hepimiz biliyoruz. Siz aslında iyileşmek değil, beğenilmek istiyorsunuz. Değişim sandığınız şey, toplumsal onayı garantilemek için sergilediğiniz birer sirk gösterisinden ibaret.

Gerçekten değiştiğini iddia eden biri, önce o değişmeyen karanlığıyla, o bastırılmış hıncıyla ve o bitmek bilmeyen bencilliğiyle yüzleşmelidir. Ama bu çok sancılıdır. Onun yerine, sosyal medyada iki "farkındalık" postu paylaşıp "ben artık başka biriyim" yalanına sığınmak çok daha konforludur.

İnsanoğlu, tarihin gördüğü en yetenekli oyuncudur. Sahne neyi gerektiriyorsa onu oynarız. Ama ışıklar sönüp eve döndüğümüzde, o makyajı sildiğimizde aynada gördüğümüz o yabancı; hala binlerce yıl önceki o korkak, aç ve bencil yaratıktır.

Maskelerinizi ne kadar kalın sürerseniz sürün, ruhunuzun o değişmeyen kokusunu gizleyemezsiniz. Kimse kimseye "arınma" masalları anlatmasın. Sadece oyunun kuralları sertleşti ve siz rollerinize daha iyi çalışmak zorunda kaldınız. Hepsi bu.