Dünyanın en güçlü duygularından biri iyiliktir. Ne satın alınabilir, ne zorla yaptırılabilir, ne de bir sınırın içine hapsedilebilir. İyilik, insanın içinden doğan en saf davranışlardan biridir. Ve belki de en önemli özelliği şudur: İyilik gerçekten bulaşıcıdır.
Birine yapılan küçük bir iyiliğin nasıl büyüdüğünü hiç fark ettiniz mi? Bazen bir gülümseme, bazen içten söylenen bir teşekkür, bazen de hiç beklenmeyen bir yardım… Bunların hepsi görünürde küçük gibi duran ama toplumun ruhunu besleyen davranışlardır. Çünkü insan iyiliği gördüğünde, içindeki iyi taraf uyanır. Bu nedenle iyilik, tıpkı dalga dalga yayılan bir enerji gibi bir kişiden diğerine geçer.
Bugün dünyaya baktığımızda çoğu zaman olumsuz haberlerle karşılaşıyoruz. Savaşlar, krizler, tartışmalar… İnsan bazen bu kadar karanlığın içinde iyiliğin kaybolduğunu düşünebilir. Oysa gerçek hayat bunun tam tersini gösterir. Sokakta düşen birine yardım eden bir yabancı, aç bir hayvanı besleyen bir çocuk, hiç tanımadığı birine destek olan bir insan… Bunların hiçbiri büyük manşetlere çıkmaz ama toplumun gerçek vicdanını oluşturur.
İyilik aslında bir seçimdir. İnsan her gün defalarca seçim yapar. Sert olmak ya da anlayışlı olmak… Görmezden gelmek ya da yardım etmek… Susmak ya da birinin kalbine dokunacak bir söz söylemek… Bu seçimlerin her biri toplumun ruhunu şekillendirir.
Bazen insanlar “Benim yaptığım küçük bir iyiliğin ne önemi var?” diye düşünebilir. Oysa tarih bize büyük değişimlerin çoğu zaman küçük davranışlarla başladığını gösterir. Bir insanın içten yaptığı bir iyilik, başka bir insanın umudunu yeniden yeşertebilir. Umut bulan biri de başka birine iyilik yapabilir. Böylece fark edilmeden büyüyen bir zincir oluşur.
Toplumları güçlü yapan yalnızca ekonomik güç ya da teknolojik gelişmeler değildir. Bir toplumun gerçek gücü, insanların birbirine karşı taşıdığı vicdan ve merhamettir. Eğer bir toplumda insanlar birbirinin derdini hissedebiliyorsa, yardımlaşma hala canlıysa, iyilik hala değer görüyorsa o toplum aslında sandığından çok daha güçlüdür.
İyiliğin en güzel tarafı ise geri dönüşüdür. Yapılan iyilik çoğu zaman farklı bir yoldan tekrar insana döner. Belki yıllar sonra, belki hiç beklenmeyen bir anda… Ama mutlaka bir şekilde hayatın içinde yerini bulur. Çünkü iyilik yalnızca karşı tarafa değil, onu yapan insana da huzur verir.
Belki de bugün dünyada en çok ihtiyaç duyulan şey tam olarak budur: daha fazla iyilik. Büyük kahramanlıklara değil, küçük ama samimi davranışlara… Birinin yükünü hafifletmeye, bir kalbi incitmemeye, birine umut olmaya…
Çünkü unutulmaması gereken basit bir gerçek var:
İyilik sessiz olabilir, gösterişsiz olabilir, hatta çoğu zaman fark edilmeyebilir. Ama etkisi büyüktür.
Ve en önemlisi…
İyilik gerçekten bulaşıcıdır.