14’üncü yüzyılda Geoffrey Chaucer bir şiirinde Aziz Valentine gününü romantik aşkla özdeşleştirdiğinde, belki de farkında olmadan bugünkü Sevgililer Günü’nün ruhunu şekillendirdi. O günden bugüne aşk; mektuplarla, çiçeklerle, hediyelerle anlatıldı. Ama aşkın en güçlü hali hep aynı kaldı: emek verilen, büyütülen, sabredilen ve kök salan aşk.
Aşk ve sevgi sözcükleri kulağa da kalbe de iyi gelir. Çünkü sevgi, insanın içini yeşerten bir duygudur. Belki de bu yüzden aşkı en iyi anlatan şeylerden biri bir fidandır.
Bir fidan dikmek; sadece toprağa bir ağaç bırakmak değil, bir gelecek ve birlikte büyüyecek bir hatıra bırakmaktır.
Bugün Sevgililer Günü. Çiçekler birkaç günde solar, hediyeler zamanla unutulur. Ama birlikte dikilen bir fidan, her yıl biraz daha büyür. İlkbaharda tomurcuklandığında umut olur, yazın gölge olur, sonbaharda renk olur. Yıllar sonra dallarına bakıp “Biz bunu birlikte dikmiştik” demek belki de en kıymetli armağandır.
Bu özel günde sevgilinize, sevdiğinize bir fidan hediye edin.
Bir zeytin olsun mesela; sabrı anlatsın.
Bir ıhlamur olsun; kokusuyla huzur versin.
Bir meyve ağacı olsun; paylaşmayı hatırlatsın.
Aşkınızı sadece sözle değil, toprakla da büyütün.
Belki de Sevgililer Günü’nün en anlamlı hediyesi şudur:
Yıllar sonra gölgesinde oturabileceğiniz bir ağaç.
Aşkınız hep yeşil olsun.